Film kao performativna igra potapanja, življenja i oživljavanja mrtvog djeda. Razbijanje linearnog pogleda na povijest, približavanje iskustvu poznatog kao drugog, stranog i nespoznatljivog. Krećući se od stvarnih do zamišljenih prostora, istražujući granice između autobiografije i fikcije. Protezanje od toplog i bliskog rodbinskog međuljudskog odnosa do stranog, dalekog, vanjskog.